<

قناری معدن

آدم خانه اش یک جاست. دلش هزار جای دیگر.
باید اعتراف کنم که پیش از پیدایش اینستاگرام، جوری جعبه های خالی پیتزا را در راس سطل آشغال جاسازی می کردیم که همه عابران ملتفت بشوند که ما دیشب پیتزا خورده ایم. گاهی حتی به همین هم راضی نبودیم و یکی دوبار با ماژیک اسم فامیلی مان را هم با خطی خوش روی جعبه ها نوشتیم.
  • محمدرضا امانی

یکی از الدنگ ها گفت اگر با سنگ به آن تابلو بزنیم، اتوبوس زودتر می رسد. ده تا اتوبوس آمد و رفت و ما الدنگ ها همچنان سنگ پرت می کردیم به تابلو.

  • محمدرضا امانی

شاید آخرین باری که پدرم من را سوار شانه هایش کرد، همان روزها بود.

  • محمدرضا امانی

بیش از اینکه پدرم از خرید ماشین تازه اش خوشحال باشد، این همسایه ها بودند که در پوست خود نمی گنجیدند. دیگر از نغمه صبحگاهیِ بزن دو...بزن دو، ساعت شش صبح در کوچه مان خبری نیست.

  • محمدرضا امانی

می دانی؛ حسرت در من هیچ جایی ندارد. شاید خیلی کم اش باشد مثل اینکه کاش به جای دلستر پرتقال که مزه آبلیموی رقیق می دهد دلستر سیب می خریدم، اما زیادش اصلا. یعنی همان مرگبارترین اشتباهات را هم باید مرتکب می شدم تا برسم به حالا. حالایی که محبوبه دارد گوجه رنده می کند برای املت و امیرفربد هم عین حلزون می خزد سمت جاروبرقی و من که دارم حساب می کنم تا روزی که حقوق بگیرم هنوز چند روز دیگر مانده.

  • محمدرضا امانی

خیلی هم هوس بستنی نداشتم و مغازه بستنی فروشی هم خیلی از خانه ما دور بود. اما همین که علی گفت چند روز پیش وقتی برای دخترش بستنی خریده و همین که داده دستش، بستنی از روی قیفش سر خورده و پخش پیاده رو شده و  پیش از اینکه اشک دختر در بیاید مرد بستنی فروش فوری یک بستنی دیگر آماده کرده و داده دستش، آن وقت بود که با خودم گفتم باید بروم این مرد را ببینم.

  • محمدرضا امانی

با ناصر نشسته بودیم توی اتاق به هندوانه خوردن که کسی در بالکن را زد. فقط یک چتر باز می توانست توی بالکن باشد. اما به جای چتر باز یک زن آمد توی اتاق و گفت چند دقیقه می ماند و می رود. چند دقیقه ماند و باز از همان در بالکن رفت بیرون. 

  • محمدرضا امانی
شیشه سمت راننده زمستان ها بالا نمی رود و تابستان ها پایین. از آنجایی که مدار دنیا بر حول عکس می گردد هیچ گله ای ندارم. دلخوری ام از سوراخ های شلوارم است که با آتش سیگار سوخته.
  • محمدرضا امانی

یک ظرف بزرگ گیلاس بود و هفت هشت تا دست زنانه که آمده بود توی قاب عکس. محبوبه پرسید کدام یکی دست من است؟ و من بعد از این همه سال انگشتهای زنم را نشناختم. حدسم غلط بود.

  • محمدرضا امانی

با سر زدن پی در پی به سایت هواشناسی فقط از حجم اینترنت تان کم می شود تا از گرمای هوا.

  • محمدرضا امانی