<

قناری معدن

آدم خانه اش یک جاست. دلش هزار جای دیگر.
باور دارم که تصور دنیایی عاری از فقر و ظلم و نداری و خصوصا نژاد پرستی (آخر من یک رنگین پوست هستم) دنیا را وادار خواهد کرد که به سمت چنین تجسم هایی حرکت کند. تا جای بهتری برای زندگی باشد. دنیایی که شیرینی فروشی هایش معاف از مالیات و قابل واگذاری به غیر می باشد.
البه راهکار عملی مشخصی در این رابطه و رسیدن به آرمان شهر ندارم . فقط گاهی شبها در نقطه تمرکز باد کولر دراز میکشم و بر روی سقف خانه کوچکم دنیای دلخواهم را تماشا میکنم.
محبوبه از آن طرف خانه میگوید که ظرفها را شسته ام یا نه؟ میگویم شستن ظرفها مهمتر است یا دنیایی که مملو از عدالت است. خیلی خونسر میگوید که معلوم است که عدالت از هر چیزی در این دنیا مهمتر است. بعد اضافه میکند که برای دستیابی سریع تر به این دنیا امیرفربد را به حمام ببرم. تا به حال مغز استخوانهایتان به علت ماندن بیش از چهار ساعت در محیط نمناکی مثل حمام نم کشیده است؟ در حالی که با عجله به سمت سینک ظرفشویی می روم با خودم فکر میکنم که همه سفیدپوستها ذاتا اندکی ظلم در وجودشان دارند.
  • محمدرضا امانی

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی